Cāmi’leri İhyā Cem’iyyeti Beyānnāmesi

ب

جامعلری احياء جمعيتی بيان نامسی

Cāmi’leri İhyā Cem’iyyeti Beyānnāmesi

İfāde-i Merām

İşbu cem’iyyet-i xayriyyenin sebeb-i vücūdu, t.c.diyānet teşkilātının işğāli altında bulunan cevāmi’-i şerīfenin haqīqī ma’nāda ihyāsından ‘ibāretdir.

Cāmi’lerin haqīqī ma’nāda ihyāsı, ma’bedlerimizin haram para ile ta’mīri veya kirletilmesi, san’at eseri olduqları mülāxazası ile müzeleşdirilmesi, ma’nāsızlaşdırılması, öldürülmesi ve feqad şeklen yaşatılması değil;

helāl para ile ta’mīri, -isterse yıqılsın- qat’ā haram para ile kirletilmemesi ve -şāyet bu binālar san’at eseri ise-bu bināların, evvel emrde ma’bed olduqlarının i’qāzı ve her türlü tāli’ ve ‘ārızī xusūsiyyetlerinin ma’bed olunmasından sonra geldiğinin beyānı ile başlar; her hālde helāl para ile inşā olunduğuna hüsn-i zann etdiğimiz bu binālara ‘ārız olmuş her türlü gizli ve āşikār necāsetden temizlenilmesi ile devām eder ve işğālcilerin ma’bedlerimizi terk edib asl sāhiblerine iādesi ve sāhiblik iddiācısı zevātın buraları lāyıqı vech ile berpā ve istifādesi ile nehāyetine erer.

‘Amelī Tedbīrler Beyānında

Velev İslāmī bir idāre bulunmasın ve cāmi’ler ğayrı-İslāmī bir teşkilātın işğāli altında bulunsun; bu şerāit altında dahi yapılabilecek işler olduğu hālde yapmıyorsaq ‘indAllah mes’ūlüz. Bu cümleden;

1.Sabah, aqşam ve yatsı nemāzlarında istanbulda ve memleketin dört bir tarafında sayısız mescīdlerde ezān oqunmuyor ve nemāz qılınmıyor. Bu farz-ı kifāyenin edā edilmemesi vuqu’unda, “vebāli devletin nemāz qıldırma me’mūrlarının boynuna” demekle kimsenin qurtulabileceğini zann etmiyorum. Evvelā, bu vaz’iyyetde olan mescīdler tesbīt edilir. Nemāz qıldırma me’mūrlarının [Bundan sonra qıldırgaç denilecek] huqūqunu müdafaa maqsadı ile te’sīs olunmuş, “Din Görevlileri Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği” cem’iyyetinden sabah nemāzı qapalı cāmi’ler listesinin tedārik edilebileceğini öğrenmiş bulunuyorum. Qıldırqaç efendilerin; sebāh nemāzında zıbarıp uyuduqları veyā evlerinde kalörifer kenārında nemāzlarını edā etdikleri ve devletin onlara sabah, aqşam ve yatsıları nemāz qıldırıb ezan oquya diye verdiği  -xusūsan kerhānelerden aldığı vergilerden ‘ibāret olan- maaşlarını āfiyetlendikleri hālde, bir taqım kimselerin onların işlerini bedāvaya yapmaq istemelerine i’tirāzları pek zāif bir ihtimāldir. Meğer ki işsiz qalacaqlarından endīşeleneler.

Xāsılı; sebāh, aqşam ve yatsı hattā vāqi’ ise istrahat günleri, -netekim qıldırqaç efendilerin çoluq çocuq gezmeye ve elbette dinlenmeye ihtiyācı vardır- qıldırgaçlardan cāmi’lerin anahtarını alaraq buralarda nemāz qılıb ezān oqumaq üzerimize farz değilse,  fıqh bahsinde mütalaası bizden çoq olub xalqı irşād ile meşğūl muhteremler bildirsinler ki bīhūde işe qalqışmayalım! Yoq eger burada taqdīm etdiğimiz şeklde ise, farzdan aşağı işlerini te’xīr edib önümüze düşsünler ki günāhdan qurtulalım.

2.Şāyet cāmi’ler ğayrı-İslāmī bir teşkilātın emri altında ise bunun fāillerini ittihāmdan evvel bizim ne etdiğimiz veyā etmediğimize baqmaq lāzımdır. Memleketde bir gürūh liberal, devletin dīn işlerinden elini çekmesi istiqāmetinde çalışırken, dīger bir gürūh cumhūriyyetin te’sīsinden beri cāmi’lerin nezāret altında tutulmasının lāik devletin selāmeti içün elzem olduğundan bahs ediyor. Bir taqım samīmī Müslimānlar, cāmi’lerin devlet nezaretinden çıqarılması vuqu’unda, her yerde āşikar olan parçalanmışlığımızın cāmi’lerde de zāhir olacağını ve böylece cāmi’lerin şu veyā bu cemaāte ‘āidiyyeti gibi hāllerin ortaya çıqacağından endīşeliler.ב ‘Acebā hālen cāmi’lerin neredeyse temāmı diyānetcilerin elinde değilmi? Maqsad, bu hālin nehāyetlenmesi içün nelerin yapılabileceği. AKP iktidārı ve bu iktidār düştüğü taqdīrde yerine gelmesi mümkīn iktidārların, diyānet teşkilātını İslāmīleştirmesi bahs mevzu’u olmadığına ve bi’l-aqs mezhebsizliğin, modernizmin ‘avāma sirāyeti içün cāmi’leri ve o menhūs teşkilātı vāsıta olaraq qullandığı ve qullanacağu ma’lum olduğuna göre bir ān evvel Müslimānlar mevqi’lerini ta’yīn etmelidir. Bunun edāsında mümkīn bir yol, bedāva imāmlıq ve müezzīnlik ehliyyetini hāiz adamların tesbīti, bu adamların ta’līmi, orğanizasyonu ve maaşlı qıldırğaçların yerini almağa āmāde olduqlarının i’lānıdır.

Xāsılı: “Biz aşağıda ismi geçen, me’mūr, işci, esnāfdan, tabīb, terlik satan, tuvalet temizleyen adamlar; nemāz qıldırmaq, ezān oqumaq, cāmi’lerimizi temīzlemek, ölüleri ğusl etdirmek mevzu’larında, paralı qıldırğaçlardan daha ehil ve mes’ūliyyetli olduğumuz hālde -ecrimizi Cenāb-ı zu’l-celāldan bekleyerek- bedāva vazīfe almağa āmādeyiz. Necīs elleriniz, necis paranız, yularlı püftüleriniz, xāsılı bütün la’netli teşkilātınızla berāber cāmi’lerimizden def’ olun.”א

3.Faqīh, fıqhcı, fıqh araştırmacısı, araştırmayıcısı, araştırmacı-yazar, okur-yazar, oqumadan-yazar, ğazeteci, müftī, dīn görevlisi, müezzīn, hacı baba, müteahhid, partici, asker emeklisi ve elbette tabīb āxir zemān muharrīrlerinden istiftā olunur ki; aldığımız pek mu’teber istihbarāta nazaran, māliyye nāzırlığında xusūsī bir şu’be ihdās edilmiş olub; bu şu’beyi ihdās eden mundar bir devlet, kerhānelerden ve piyanğodan ve resmī tefecilik müesseselerinden aldığı sāfī haram parayı, 40 gün bekletdikden sonra qıldırgaç ve bi’l-cümle din görevlilerine maaş diye payladığı yaqīnen ma’lūmumuz olmuş iken; bahse mevzu’ bir cāmi’de imāmlıq yapan bir şaxs, fāsıq-ı mucāhir olub, fısqa medār ne var ise işleyen fāhişe, matrūş, yularlı, cenābet bir ādem olduğu hālde, cāmi’leri ihyā cem’iyyeti mensūbiyyeti da’vāsı ile, evvelā āxir zeman evliyāsından musallī adamlarla berāber vaqt nemāzını edā etdikden sonra, bu fāsıq qıldırğacın arqasında, cāmi’ler cemaatsiz qalmasın mülāxazası ile tekrāren nemāz qılmaq cāiz olurmu?[1]

3.Cāmi’lerin nemāz qılanlar tarafından ihyāsı içün projeler i’māl edilmeli ve belediyyeye ve merkezī idārelere taqdīm edilmeli. Ez ān cümle;

i.Otobanlarda seyr u sefer hālinde olanların nemāzlarını edā edib yola devāmlarını te’mīn etmek üzere cāmi’lere tāli geçiş verilmesi ve muvaqqaten parq mahallerinin ihdāsı. Kezā şehr içindeki cāmi’lerin etrāfında cāmi’lere maxsūs olmaq üzere vāsıtaları parq mahalleri ihdāsı.

ii.Cāmi’leri cemāatsiz bıraqan her türlü şehr planına şiddetle i’tirāz ve bunun alternatiflerini taqdīm. İstanbuldaki bütün salātin cāmi’ler ve bazar içinde qalan cāmi’ler maalesef bu vaz’iyyetdedir. Topqapı etrāfında yeşil parqların ortasında cascavlaq qalan cāmi’lerin hazīn hāline kim tedbīr düşünecek? İslamist mi’mār olduğu söylenen turğut cansevenin bāyezīd meydānını mahv etmesi ve ondan evvelkilerin ayasofya ve sultan ahmede etdiği müzeleşdirme, cemaatsizleşdirmenin tashihi yolunda projeler i’māl edilmesi.

4.Cāmi’lerin sünnet-i RasūlUllaha mükemmelen reāyetle tanzīm edilmiş yerler hāline getirilmesi. Ez cümle;

i.Estetik özürlü hacı baba ve qıldırğaçların eliyle şuyu’ bulan ışıldaq, fırıldaq bid’atlerinin def’i. Cevāmi’i mekān tutan sayısız māsūm heyvanātı, o cümleden quşları, yarasaları mahv eden, cāmi’lerin aydınlatılması bid’atine i’tirāz. Ğarbda bu, “elektrik kirlenmesi” ta’bīr ediliyor. Mi’mārī ‘abidelerimizin uzaqdan güzel görülmelerinin bedeli, bu bināların on dört ‘asrdır Müslimānların tasavvūrlarını şekllendiren, ay ışığında zāhir olan qaranlıq siluetinin ğaybıdır. Qaranlığın getirdiği rūh hālinden qaçan ğarblıların tarz-ı hayāt ve aydınlanma medeniyyetinin içimizdeki ahmaqların eliyle cāmi’lerimize hākim hāle gelmiş olması ne hazīndir. Mümkīnse elektrikli her türlü aydınlatma ve bāxusūs seslendirme cāmi’lerden ixrāc edilmelidir. Mi’mār ecdādın tabi’ī ışıq ve qaranlığı nazara almaq sūretiyle inşā etdikleri cāmi’lerin haqīqī menzarasını anlamaq içün lūtfen, mihrimāh sultan veyā sokollu muhammed pāşā cāmi’lerinde aqşam nemāzından on onbeş daqīqa evvel bulununuz ve qıldırqaç efendiler ampulleri açmadan etrāfınıza bir nazār ediniz.

ii.Fıqh kitāblarında cāmi’ ādābı bahsinde yazan her türlü teferruātın icrāsı; o cümleden, imāmın nemāz qıldığı yerin cemāātle bir olub yer seviyyesinden yüksek olmaması, cāmi’ tuvaletlerinin qıbleye baqmaması, ayaqda pisleme yerlerinin olmaması, merkezī ezān[2], hoparlör ve teypden ezān çalma gibi şenaate imkān verilmemesi, cāmi’nin içinde İslām elifbāsının ğayrı hurūf ile yazılmış levhāların asdırılmaması, İslām milletinin parçalanmışlığının nişānesi olan mahallī bayraqların cāmi’lerde asılmasına imkān verilmemesi, xutbelerde Qur’ān dilinden ğayrının qullanılmasının ‘aleyhinde mücādele etmesi şerefli birer cihād vesīlesidir.

iii.Cum’ā xutbelerinde cumhūriyyete, küfre ilhāda duā ve envāī hezeyānın ta’mīmi ile kim mücādele etmelidir? Gün geçmiyor ki matbuātda haqqı söyleyen qıldırqaçlardan biri tahkir edilmesin.[3] Velev ki bu adamlar devletin maaşlı me’mūru olsun, bunların temsīl etdiğini düşündükleri maqām ‘aleyhinde gün geçmiyor ki aşağılayıcı bir söz çıqmasın.[4]

Xātime

Pakistāndaki lāl mescidi hādisātı; amerikanın ta’līmatıyla medreseleri merkezī idārenin emrine bağlama ğayretleri ve ‘abdUllah gülün, tc nin imam-xattāb oqulları projesini pākistanlılara tavsiyyesi; tayyār altıqulaçın 12 eylülcülere Qur’ān qurslarına nezāret etmek lāzım geldiği haqqında jurnali; kürdistānda fīsebīlİllah nemāz qıldıanları maaşlı qıldırqaç hāline getirmek siyāsetiש; rāfızīlerin cem evlerini devletin tahakkümü altına soqmayı reddi gibi vāqıālar bize neyi anlatıyor?

 

٢٨ ذوالحخة ١٤٢٨

استانبول

م م ر

برنجی مسوده

 

Birinci müsveddesini hāzırladığım bu beyānnāmenin her hāngi bir resmī meqāma tescīl etdirilmediği ve etdirilemeyeceği derkārdır ve bināen’aleyh işbu cem’iyyet virtual/xayālīdir. Hāl buki, beyānnāmede bahsi geçen fikr, vāqıā, tenqīd ve proje nāmına ne varsa hepsi haqīqīdir. Cenāb-ı Haqq bizi, ‘ilmi ile ‘āmil, muxlīs qullarından eyleye. ومن الله التوفيق

ב Halqalıdaki şiī cāmi’i, -hālen öylemi bilmiyorum amma- teblīğ cemaatinin sultan çiftliğindeki cāmi’i, ismāil ağa, iskender paşa, cerrāhi tekyesi, topxanedeki qadirī tekyesi öyle değilmi? Bir yerde bir taqım fikri olan adamların bulunduğunu bilmenin ne mahsūru var? Kāfirler putxānelerinde kendi efkārını teblīğ edebiliyor ammā biz neden ma’bedlerimizde teblīğ edemiyoruz da konferans salonlarında, cafélerde, nūr dersxānelerinde, izbelerde teblīğ etmek mecbūriyyetinde bıraqılıyoruz? Devr-i ‘osmānīdeki xātırāta taqılanlarımız varsa bilsinler ki hayfā o devr geçti. Vāqıā, süleymāniyyeye, bāyezīde hükm etmemiz bir tarafa, kenār mahalle mescīdlerinde dahi toplanabilmemizin ancaq orada imāmlıq eden zevātın, devletin kendine verdiği vazīfesini ihlāl ile qāim olduğudur.

א Her hālde xademe-i xayrātın geçimini düşünmek lāzımdır. Ecdādın dāire-i meşrua’da etdiği, bunun vaqflardan te’mīni idi. Vaqflar mağsūb iken bundan bahs etmenin ma’nāsı yoq. Bedāvā imāmlığa tāliblerin, geçimlerini te’mīn etmek üzere bir işleri olduğu farz edildi. Qıldırqaçlıqdan başqa bir işi olmayan Müslimānlar içün mutlaq sūretde bir iş bulmalı, xattā bu zevātı işi olan xademe-i xayrāt olaraq istihdām içün çāre düşünmeli. Asl işi meselā tekstilde ‘amelelik veyā üniversitede xocalıq iken ‘aynı zemānda müezzīnlik etmesine nemāni’ var. Kanalizasyon idāresinde çalışan, bodyguardlıq yapınca; üniversitede muallīmlik eden, talebeye paralı ders verince veyā bir şirkete müşāvīrlik edince oluyor da bu niye olmasın? Bu mes’eleyi lāik devlete pazarlamanın bir yolu, din görevlilerine verilen maaşlardan tasarrūf etmenin  ve o paralarla bilmem qaç tane İslām düşmanı yetişdiren okul inşāsının imkānından bahs olabilir. İmām-xattāb oqulları açılmadan evvel cāmi’lerin mühimm bir qısmının fīsebīlİllah buraları açan, temīzleyen, ezān oquyan insānların eliyle açıq tutulduğu cümlenin ma’lūmudur.

[1] Muhammed b. Ahmed b. İbrahim, “Burhanü't-Tarikati'l-Muhammediyye”, Süleymāniyye Kütübxānesi/ Şehīd ‘Ali Paşa-001472; “İmam birgivī hazretlerinin ebu’s suūd efendiye istiftāsı; “Varmı destūrun, ey müftiyyu’l-enām/ Müşkilim var disem, xatā olamı?/ Ücretiyle imāmet eyleyene/ Yevm-i dīn olıcaq, cezā olamı?/Ücreti bir imāmın, olsa ribā/ Āna hīç iktidā, revā olamı?/ Aqça ıssını, helāl deyū yise/ Beş vaqte ol, muqtedā olamı?/ Minbere çıqsa, xalqa va’z itse/ Xalqı haqq yola, pişvā olamı?/ Va’zı te’sīr idermi?, yise harām/ Yoldan azmışa, reh-numā olamı?/ Bu qasāvetle qalbi tīre iken,/ Gönlü ‘āyinesi sāfā bulamı?/ ‘Acebā çalğu-yı düğün mü harām?/ Yoxsa dahī eşedddur ribā olamı?” Ebu’s-suūd efendinin cevābı: “Pişvā-yı sāil-i xatā u savāb/ Çün ribā yiyeni itdün suāl/ Haqq Kelāmı ile dinlegil cevāb/ Didi Qur’ānda Haqq ribāyı harām/ Nass-ı qat’īdir anla işbu xitāb/ Ger ribādan yise imām ücreti/ Fāsid olur nemāzı, hāli xarāb/ Çalğılı da’vet, āna göre düğün/ Ki ribā-xora hadd, eşedd-i ‘azāb/ Va’zı itmez, qılub nāsa eser/ Kendüsi olmaya ulu’l-elbāb/ ‘İlmiyle ‘āmil olmayan ‘ālim/ Xār gibi bītemyīz u bīkitāb/ ‘Āqıbet menzīli xarāb olısar/ Her kime rehber olur ise, ol dahi bulur ‘azāb/ Yoldan azmışa uralar köteği, biğayrı hisāb””; Cüz’ī değişikliklerle, (Ahmet Turan Aslan, “İmam Birgivī –Hayātı eserleri ve Arapça Tedrisatındaki Yeri”, İstanbul-1412 (1992), Seha neşr.; 48.s.)

[2] ‘Acebā mustafa özcan beyin xāricinde bu mevzu’da yazıb söyleyen bir kimse daha varmı?; (Mustafa Özcan, “Tanzimat’ta Batıcıların Yaptığını, AKP İslāmcılar Arasında Yapıyor”, “Baran” mecm., 50. ‘aded, 10 Zi’l-hicce 1428 (20 Qānūn-ı evvel 2007); 12.s.; “… İşte reform meselesi… Ne gibi? Ezanda, hutbede merkezi sistem projesi devam ediyor. Hatta Türkiyede sınırlı kalmıyor. Suriye, Mısır gibi ülkelerde de bu tartışılıyor. Ezanın merkezileştirilmesi… Bu merkezileştirilmesi her şeyden önce bid’at. Bid’atın ötesinde bir takım mahsurları var. Dediğimiz gibi isz müezzinlik kurumunu devre dışı bırakıyorsunuz. Atıl hale getiriyorsunuz. Keza hitabet kurumunu atıl hale getiriyorsunuz…”)

[3] Xaber, “Üskül'ü kızdıran imam”, “Radikal” ğzt., 25 Zi’l-hicce 1428 (4 Qānūn-ı sānī 2008) ; 4.s.; “TBMM İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu Başkanı AKP'li Zafer Üskül, cuma vaazında, 'çalışan kadının kocasını aldatacağını' söyleyen imamın en ağır şekilde cezalandırılmasını istedi. İstanbul Beylikdüzü'ndeki Fatih Sultan Mehmet Camii İmamı Hasan Hakyemez'in cuma vaazında, çalışan kadının kocasını aldatacağını ve nefsine hâkim olamayacağını öne sürerek cemaatten eşlerini çalıştırmamasını istediği basına yansımıştı. İmam Hakyemez'in açıklamasına çok sinirlenen TBMM İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu Başkanı AKP'li Zafer Üskül, İstanbul Müftüsü Prof. Dr. Mustafa Çağrıcı'yı arayarak bilgi aldı. Çağrıcı'nın, Üskül'e, soruşturmanın devam ettiğini ve imamdan savunma istendiğini söylediği öğrenildi. Üskül bir grup gazeteciyle sohbet ederken, bu sözlerin bütün kadınlara olduğu kadar 40 yıl çalışan eşi nedeniyle kendisine de bir hakaret olduğunu vurguladı: "Hükümet kızların okumasını, kadınların çalıştırılmasını teşvik ediyor. Ama devletin bir memuru bütün bunları yıkacak bir söz söylüyor. Buna rağmen de memuriyeti devam edebiliyor. Olacak şey değil. Buna verilecek cezaların caydırıcılığı olmalı. Memurluktan çıkarılmalı ki bir daha bu tür şeyler yapılmasın."” AKP nin liberali bu qadar oluyormuş! Demek ki papazın, hahamın dīninin bir mes’eledeki hükmünü teblīğ edecek ise vicdānını ‘arz edeceği bir resmī maqām vardır! İfāde hürriyetinin bitdiği yer, zafer püskülün qarısının şeysi ya’ni işidir. Dīninin hükmünü ifāde hürriyetini müdafaa ile me’mūr maqāmın başında duran bir adam, Allahın hükmünü teblīğ eden bir Müslimānın ibret-i ‘ālem içün ekmeğinin elinden alınmasını ve me’mūriyyetden ixrācını teklīf ediyor! Bu şartlar altında qıldırqaçlığa me’mūr bir Müslimānın haqqı söylemesi mümkīnmidir? Nehāyetinde imām ‘aleyhinde tahqīqat açıldı ve tahqīqat nehāyetine erene qadar imām başqa bir cāmi’e sürüldü; Xaber, ”`Çalışan kadın aldatır’ diyen imam görevden alındı”, “Hürriyet“ ğzt. 28 Zi’l-hicce 1428 (7 Qānūn-ı sānī 2008); “İstanbul Müftülüğü  cuma vaazında çalışan kadının kocasını aldatacağını ve nefsine hakim olamayacağını ileri sürerek, cemaatten eşlerini çalıştırmamasını isteyen Beylikdüzü’ndeki Fatih Sultan Mehmet Camii İmamı Hasan Hakyemez’i camideki görevinden aldı.  İstanbul Müftüsü Mustafa Çağrıcı, Hakyemez’in soruşturma sonuçlanana kadar başka başka bir göreve verildiğini belirterek, "Soruşturmanın sonucuna göre de anılan görevli hakkında mevzuat çerçevesinde gerekli idari işlem yapılacaktır" dedi.  Hakyemez’in tepki çeken sözlerini İslam dinine iftira ve kadınlara hakaret diye niteleyen Çağrıcı, şunları söyledi: "Kadın hakları ve özellikle kadının iş hayatına katılarak toplumsal gelişmeye beyin ve emek gücüyle katkı sağlaması yönünden ülkemizdeki zihniyet dönüşümünde, din adamlarımızın halkımıza dinimiz hakkında verdiği doğru bilgilerin ve telkinlerin önemli bir payının bulunduğunda kuşku yoktur. Buna rağmen, bir tek görevlimizin dahi bu konudaki beyanlarını son derece ciddi görmekte ve önemsemekteyiz."  : Şükrü Küçükşahin, “AKP’deki değişik kıpırtılar”, “Hürriyet“ ğzt. 28 Zi’l-hicce 1428 (7 Qānūn-ı sānī 2008) : Xaber, “Üskül İmamdan Özür Dilesin”, İstanbul-28 Zi’l-hicce 1428 (7 Qānūn-ı sānī 2008); 2,11.s. : Atilla Özdür, “Üskülü Kızdıran İmam”, “Vakit” ğzt., İstanbul-29 Zi’l-hicce 1428 (8 Qānūn-ı sānī 2008); 4.s. : Serdar Arseven, “Zafer Üskül’ün Marifeti”, “Vakit” ğzt., İstanbul- 1 Muharrem 1429 (10 Qānūn-ı sānī 2008); 12.s. : Hasan Karakaya, “O Sözleri İmam Değil de…, “Vakit” ğzt., İstanbul- 1 Muharrem 1429 (10 Qānūn-ı sānī 2008); 13.s.; Hasan bey, imām efendi öyle demiş olmasaymış zafer üskülle berāber bir tekme de kendi atarmış! Hazretin hassāsiyyeti, o sözleri söylemediği hālde imām efendiye iftirā edilmiş olmasına imiş. : Sibel Eraslan, “Kim Kimi Daha Çok Aldatır”, “Vakit” ğzt., İstanbul- 2 Muharrem 1429 (11 Qānūn-ı sānī 2008); 3.s.; Bu hanımın derdi, külliyyen başqa. : Serdar Arseven, “Hasan: “Hak-Yemez…”, “Vakit” ğzt., İstanbul- 2 Muharrem 1429 (11 Qānūn-ı sānī 2008); 12.s.;  :  : Bu haberin me’hazı olan nusret yılmazerin mevzu ile ‘alāqadar yazdığı yazılari, küçük çekmecede çıqan “gerçek ğazetesi”nde neşr olunmuş.:  Nusret Yılmazer, “Gerçek” ğzt., “Kameramana hoşgörü yok, imama hoşgörü”, İstanbul-17 Zi’l-hicce 1428 (27 Qānūn-ı evvel 2008); http://www.gercekyayincilik.com/forum/index.php?topic=92.0 : Nusret Yılmazer, “Gerçek” ğzt., “Diyanet hocalardan sorumlu olmalı”, İstanbul-24 Zi’l-hicce 1428 (3 Qānūn-ı evvel 2008); http://www.gercekyayincilik.com/forum/index.php?topic=239.0 : Nusret Yılmazer, “Gerçek” ğzt., “İmam Hakyemez’in kızı da çalışıyor”, İstanbul-29 Zi’l-hicce 1428 (8 Qānūn-ı sānī 2008); http://www.gercekyayincilik.com/forum/index.php?topic=379.0 : Xaber, “Çalışan kadın aldatır vaazı için üç ceza”, “Hürriyet“ ğzt. 28 Zi’l-hicce 1428 (7 Qānūn-ı sānī 2008); 1-7.s.; İstanbul .üftüsünün beyānına göre müfettişler imāmın o lāfları dediğine qanaat getirmiş. Böylece imām efendi cezalandırılmış ve başqa bir cāmi’e sürülmüş.

[4] Sabahaddīn Özkibar, “Yeniçağ” ğzt., 22 Zi’l-qa’de 1428 (1 Qānūn-ı sānī 2008); “Adı: Mehmet Demirdelen. Emekli Müftü. Alpaslan Türkeş'in yakın dostu ve MHP eğitimcisi. Merhum Türkeş döneminde görevle defalarca Avrupa'ya ve ABD'ye gönderilmiş. Kısacası ülkücü camiada İslami ilimlerde bilge bir kişilik. Mehmet Bey MHP'nin yeni Genel Merkez binasının bitiminde partiye müracaat ederek, Genel Merkez'de bulunan mescide ücret almaksızın imamlık yapmak istediğini bildirir. İstek kabul edilir ve Demirdelen Hoca göreve başlar. Başlangıçta 30 kişi ile başlanan namazlar zaman içinde özellikle Cuma günleri binleri aşar ve cemaat katlara taşar. Mehmet Demirdelen Hoca, tamı tamına 7 sene Genel Merkezin mescidinde imamlık yapar ve vaazlar verir. Demirdelen Hoca bir gün Genel Başkan Bahçeli'den randevu ister ve şunu söyler: -Efendim beni bağışlayınız. Sizinle olan uzun dönemli tanışıklığımıza binaen cesaret alarak söylüyorum. Gençler Devlet Bey bir kez olsun Cuma namazına niye gelmiyor diye fısıldaşıyorlar. Cuma Namazlarını teşrif etseniz. Bahçeli'den cevap:- İnşallah, inşallah. Aradan bir süre daha geçer. Mehmet Demirdelen Hoca bir gün namazın ehemmiyeti ve Cuma namazının önemi üzerinde vaaz verirken şunları söyler: - Cuma namazlarını mazeretsiz üç kere üst üste kılmayanların eli bile sıkılmamalıdır. Bu vaazın iki gün sonrasında Mehmet Hoca, Genel Başkan Devlet Bahçeli'nin koruma ve özel kalem görevlilerince yaka paça alınıp, karga tulumba Genel Başkanlık katına çıkarılır. Bahçeli ilk kez alışılmışın dışında masasında değil, odasının kapısındadır. Koruma ordusu ile getirilen 70 yaşındaki Demirdelen Hoca'ya elini uzatır. Mehmet Hoca da uzatılan eli sıkar. O ana kadar susan Bahçeli işte o anda gürler: - Neden sıktın elimi? Mehmet Demirdelen: - Uzattınız sıktım efendim. Devlet Bahçeli: - Hani benim elim sıkılmazdı? Mehmet Demirdelen: - Ben öyle bir şey demedim. Devlet Bahçeli: - Vaazında söyledin ya? Mehmet Demirdelen: - Vaazda ben Allah'ın(cc) emirlerini söyledim. Söylemese miydim? Bahçeli korumalara ve özel kalem görevlilerine döner: - Derhal kovun bunu. Sakın ha bir daha Genel Merkeze de sokmayın. Teşkilatlar da yasak buna. 70 yaşındaki Mehmet Hoca'nın gözleri nemlenir ve son söz olarak şunları söyler: - Ben o sözü sizi kastederek söylemedim. Ben Cenab-ı Hakkın emrini dillendirdim. Sizin hatırınıza da Alahu Tealanın emrini değiştiremezdim. Evet aynen böyle. Bütün bunları dün konuştuğum Mehmet Hoca'dan bire bir dinledim. Demirdelen Hoca'nın bana söylediği son söz de şuydu: "Ben 7 yıl orada imamlık yaptım. Sayın Bahçeli bir kez olsun Cuma namazını teşrif etmedi. Şüphesiz hiç kimse inanç ve amel noktasında Sayın Bahçeli'yi sorgulayacak durumda değil. Hutbede emin olun Sayın Bahçeli'yi kast etmedim. Belli ki Sayın Bahçeli eksikliği ya da ezikliğinden dolayı vaazımı kendine göre yorumladı. Üzüldüğüm şey, beni bu güzel hizmetten ve Ortadoğu Gazetesindeki köşemden de uzaklaştırmasıdır. Ben o hizmetleri para karşılığında değil, Allah(cc) rızası için yapıyordum. 7 yıl bir kuruş da almış değilim"” : Ertuğrul Özkök, “Hürriyet” ğzt.- “Siz bu haberi verir miydiniz”, 14 Zi’lqa’de 1428 (24 Teşrīn-i sānī 2007); “GEÇEN salı günü Hürriyet yazı işlerinde iki saate yakın süren bir tartışma yaşadık. Bu tartışma sonunda, hayatımın en zor kararlarından birini aldım ve bir haberi sayfanın üzerinden çıkardım. Ancak dün Malatya'da bir yayınevinde öldürülen üç kişinin duruşmasıyla ilgili haberleri okurken, yaşadığımız bu tartışmayı ve aldığım kararı sizlerle paylaşmak istiyorum. Salı günü öğle gündemimize çok ilginç bir haber geldi. Olay şu: İstanbul'un en turistik ilçelerinden Eminönü'nde bir cami var… Zeynep Sultan tarafından mimar Mehmed Tahir Ağa'ya yaptırılan tarihi Zeynep Sultan Camii. İşte bu caminin kapısındaki tahtaya önceki hafta el yazısıyla bir ayet yazıldı. Buraya kadar normal. Diyanet İşleri Başkanlığı, cami kapılarına güzel ayetlerin asılmasını teşvik ediyor. Ancak söz konusu caminin imamı, bakın kapıya hangi ayeti asmayı uygun bulmuş: Maide Suresi'nin 51'inci ayeti aynen şöyle diyor: "Ey iman edenler! Yahudileri ve Hıristiyanları dostlar edinmeyin. Onların bazısı, bazısının dostlarıdırlar. İçinizden kim onları dost edinirse şüphe yok ki, o da onlardandır. Muhakkak ki Allah o zalimleri hidayete, doğru yola iletmez." Bir arkadaşımız caminin önüne gidip, kapıdaki tahtanın önünde fotoğraf çektirmiş. Sonra Zeynep Sultan Camii'nin bağlı olduğu Eminönü Müftüsü Muharrem Bilgiç'i arayıp ondan görüş almış. Eminönü Müftüsü şunları söylemiş: "Günlük sıkıntı veya ihtiyaca göre ayet ya da hadis-i şerifleri hoca efendilere söylüyoruz, yazıyorlar. Maide Suresi'nin 51. ayetini biz belirlemedik. Ben hocaefendiyi hemen arayacağım. Bir ihtar yazısı yazıp hemen kaldırttıracağım. Kuran ayetlerini tartışmayız. Ama her ayet her yere yazılmaz." Buna karşılık İstanbul Müftü Vekili Ömer Kardaş ise, camilerin kapılarına yazılacak ayet veya hadisleri ilçe müftülüklerinin belirlediğini, ancak böyle bir ayetin seçilip yazılmasını doğal karşıladığını belirtip şunları söylemiş: "Bu ayette Müslümanlara Yahudileri ve Hıristiyanları inançlarından dolayı kendilerine yakın görüp dost edinmeleri yasaklanmakta, onların kendi inanç ve değerlerine sıkı sıkıya bağlı olmaları istenmektedir. Turistik bir cami diye Kuran-ı Kerim ayetlerini asmayacak mıyız?" Durum böyle tartışmalı hale gelince bu defa Diyanet İşleri Başkanlığı'na başvurduk. Diyanet İşleri Başkan Yardımcısı İzzet Er sorumuz üzerine konuyu inceletip, şu cevabı verdi: "Başkanlık olarak Kuran ayetlerinin halkın anlayacağı tarzda, camide bir panoda yazılmasını teşvik ediyoruz. Bu hususta genelgemiz de var. Müftülükler cami görevlilerini, Kuran'dan uygun gördüğünüz ayetlerini yazın, tarzında talimatlandırıyor. Her camide aynı değil. İmamların seçimi farklı olabiliyor. Güncel olan, dini aydınlanma ve bilgi bakımından ışık tutan ve cemaatin bilmesinde fayda mülahaza ettiklerimize öncelik vermelerini vurguluyoruz. Takdir edersiniz, her görevli aynı maharet ve başarıyı gösterme durumunda olamıyor. Biz İstanbul Müftülüğü'ne talimat verdik. Müftü Bey'in o imam hakkında gereken ikazı yapacağına inanıyorum ben. Kesinlikle Hıristiyan ve Yahudi vatandaşlarımıza karşı öyle bir tavrımız yok. Zeynep Sultan Camii'ndeki yazıyı doğru bulmadık. Daha başka, güncel şeyler yazılabilirdi." Aramızda tartışma başladı. Bazı arkadaşlarımız, "Böyle şey olmaz. Bunu manşete taşımamız ve karşı çıkmamız gerekir" dediler. Bazı arkadaşlarımız, manşet yapmayalım ama içerden mutlaka verelim görüşündeydi. Üçüncü bir grup arkadaşımız ise, haberin hiç verilmemesini savunuyordu. Onların gerekçesi de şöyleydi: "Neticede bu bir ayettir. Biz burada ayeti tartışamayız." Benim görüşümü merak ediyorsanız, onu da söyleyeyim. Bana göre de bu önemli bir haberdi ve manşetten vermeliydik. Böyle anlarda genel yayın yönetmenlerinin işi kolay değildir. Yöneticilik hayatımda şöyle bir anlayış gelişti. Bir haber konusunda böylesine derin bir bölünme varsa, mutlaka iki üç defa düşünmek lazım. Bunun aksini yaptığım durumlar da vardır. Bazen riskini yüklenip "Haberi verelim" dediğim de olur. Ama burada farklı davrandım ve haberi gazeteden çıkarma kararı aldım. Yine de bu konudaki görüşümü belirteyim. Elbette Kuran'da yazılı bir ayeti tartışmayız. Ama o ayetin cami kapısına iyi niyetle asıldığına inanmıyorum. Hele hele Malatya'da olduğu gibi, bu ayeti, o günün konteksinden çıkarıp, yanlış yorumlayacak eli kanlı caniler sokaklarda dolaşırken... Ayrıca haberi de bir meslek içtihadı olabilecek şekilde tartışmamızın yararlı olacağını düşünüyorum. Bu haberi mükemmel şekilde hazırlayan arkadaşlarımızdan da emeklerinin üzerine oturduğum için özür diliyorum.” : İlhan Selçuk, “Kuran Yahudileri Nasıl Görüyor?”, “Cumhuriyet” ğzt., İstanbul- 1 Muharrem 1429 (10 Qānūn-ı sānī 2008); 2.s.

ש Devletin kendi ta’līmātının xārīcine çıqan mescīdlere qarşı xassasiyyeti o derecedir ki şāyet bir taqım Müslimānlar merkezī hukūmetden iznsiz cami’ açar, imām ta’yīn ederse bu onların HizbUllahcı olduğunun delīli ‘add olunur. (Xaber, “Cāmi’ Yaptırıp İmam Atamışlar”, “Sabah” ğzt., İstanbul-29 Zi’l-hicce 1428 (8 Qānūn-ı sānī 2008); 15.s.); “Konya’da 4 gün önce gerçekleştirilen Hizbullah operasyonunda… zanlıların kurdukları dernek aracılığıyla topladıkları paralarla Konya’da 2 cami yaptırdığı ve kendilerinden atadıkları imamlarla bu camilerde çocuklara eğitim vererek beyinlerini yıkadıkları belirlendi. Hizbullahçıların bu eğitimlerde, Türkiye Cumhuriyeti’nin kadınların başlarını örtmesine ve türbanla eğitime izin vermediği, kendi devletlerini kurup bunları serbest hale getireceklerini söyledikleri iddia edildi…”

Bookmaker betfair Bonus review by ArtBetting.co.uk

Bookmaker bet365 review by ArtBetting.co.uk

Germany bookmaker b.artbetting.de review by ArtBetting.de

Bookmaker Greece BET365 review by ArtBetting.gr

Back to top